Mindfulness

Spokój możliwy jest tylko w chwili obecnej

„Spokój możliwy jest tylko w chwili obecnej. Mówienie: „Niech tylko skończę to i tamto, wtedy będę mógł sobie żyć spokojnie”,  jest śmieszne. Co się kryje za słowami „to i tamto”? Dyplom, praca, dom, spłata długów? Jeśli myślisz w ten sposób, spokój nigdy dla Ciebie nie nastanie. Po każdym „tym i tamtym”, zawsze następuje jakieś kolejne. Jeśli nie żyjesz w spokoju w tej chwili, nigdy nie będziesz do tego zdolny. Jeśli na prawdę pragniesz mieć w sobie spokój, musisz go mieć właśnie teraz ”

Thich Nhat Hanh


TERAZ…

…to jedyny moment, jaki mamy i kiedykolwiek będziemy mieć w swoim życiu. Nie odkładaj więc swojego życia na później. TERAZ to jedyny moment, kiedy możemy działać i podejmować decyzje – tworząc w ten sposób własną przyszłość.  Jak więc najlepiej zadbać o jakość chwili obecnej? Jak odnajdywać równowagę wewnętrzną dzień po dniu, chwila po chwili? Jak wychodzić z więzienia swoich starych nawykowych zachowań?

W znalezieniu odpowiedzi na te pytania pomoże Ci praktyka uważności (mindfulness). Oferuje ćwiczenia,  wspierające nas w odnajdywaniu większego spokoju oraz lepszym radzeniu sobie z nieuchronnymi wyzwaniami, jakie niesie nasze życie osobiste czy zawodowe.  Badania pokazują, że tak jak możemy ćwiczyć własne ciała, aby były bardziej elastyczne czy wytrzymałe, tak też możemy ćwiczyć swój umysł – w kierunku psychicznej równowagi oraz większej radości w naszym życiu. Czy może być coś bardziej praktycznego?




Mindfulness (uważność) – być w pełni obecnym tu i teraz

Określenie mindfulness pochodzi z języka angielskiego i oznacza uważność, uważną obecność.
Praktyka uważności pozwala rozwijać te wrodzone zdolności umysłu, które przeważnie nie są trenowane:

  • zdolność do intencjonalnego,
  • pełnego skupienia uwagi,
  • na chwili obecnej,
  • w nieoceniający i życzliwy dla siebie sposób.

Mindfulness kultywujemy poprzez praktykę formalną i nieformalną. Praktyka formalna to przeznaczanie codziennie pewnego czasu na ćwiczenia uważności, nazywane również medytacją uważności. Praktyka formalna uzupełniana jest wprowadzaniem uważności do codziennych, rutynowych czynności (praktyka nieformalna).

Poprzez praktykę uważności dokonujesz odkryć na temat funkcjonowania swojego umysłu. Zaprzyjaźniasz się z nim oraz nabierasz dystansu do treści jakie nieustannie produkuje. Dzięki temu pojawia się więcej spokoju i równowagi emocjonalnej oraz ćwiczysz wychodzenie ze swoich nawykowych reakcji i zachowań.

Piękno praktyki mindfulness polega na jej prostocie i jednoczesnym uzdrawiającym wpływie na nasze emocje, ciało i umysł.

Mindfulness oferuje wiele różnych form medytacji – w ruchu i w bezruchu, z których można wybrać takie, jakie najbardziej nam odpowiadają w danym momencie.


Posłuchaj

„Przez większość czasu biegamy w koło i coś robimy. Czy potrafisz zatrzymać się w swoim życiu choćby tylko na chwilę? Czy może to być właśnie ta chwila?

A kiedy postanowisz znów ruszyć, będzie to już inny rodzaj ruchu. Będziesz lepiej wiedział co robisz, ponieważ zatrzymałeś się na chwilę i patrzyłeś, słuchałeś, rozumiałeś.

To, co zwykle nazywamy formalną medytacją, oznacza okres czasu, w którym celowo zatrzymujemy wszelką zewnętrzną aktywność i pielęgnujemy spokój. Być może takie chwile niedziałania są największym darem, jaki możemy sobie ofiarować.”

Jon Kabat Zinn

„Gdziekolwiek jesteś, bądź”

Praktyka mindfulness (uważności)  jest prosta i nie wymaga żadnego wyposażenia czy sprzętu. Ale proste nie oznacza łatwe – sprawdź sama/sam. Przygotowałam krótkie nagrania z instrukcjami, które pozwolą Ci doświadczyć tej praktyki. Sama chęć bycia bardziej uważnym nie wystarczy – najważniejsze są, jak w każdej dziedzinie, systematyczne ćwiczenia.

Zapraszam Cię do eksperymentu – wysłuchaj nagrań i podążaj za instrukcją. Ciekawe co odkryjesz?



Mindfulness to antidotum na  stres i pośpiech współczesnego życia

Świat w którym żyjemy jest pełen zmian, różnorodności i szybkości. Z jednej strony przynosi to ogromne możliwości ale z drugiej strony stanowi zagrożenie dla naszej wewnętrznej stabilności.

 

„Nowe warunki naszej egzystencji wyrywają ludzi z wszelkiego skupienia i rzucają ich na zewnątrz ich samych w zabójczym szale, jak pożar lasu wypędza zwierzęta z ich najgłębszych kryjówek”

Stefan Zweig

W przeładowanym informacjami i bodźcami świecie nasza uwaga jest stale rozproszona. Rzadko w pełni skupiamy się  na tym, co w danym momencie robimy. Rozpraszają nas bodźce świata zewnętrznego oraz nasze myśli, wędrujące często nie tam, gdzie chcemy. Ciągle coś robimy, nawet kilka rzeczy na raz, przeskakujemy z jednego działania w kolejne, z umysłem ciągle wypełnionym nowymi planami, zmartwieniami, rozpamiętywaniem przeszłości, ocenami, krytyką siebie i innych.

W rezultacie oddalamy się od samych siebie i innych, ciągle na coś czekamy, czujemy pustkę, stajemy się niespokojni, mniej efektywni, pojawiają się fizyczne i psychiczne problemy związane ze stresem i brakiem stabilności emocjonalnej, coraz trudniej jest nam radzić sobie w zadaniami, jakie nieuchronnie niesie codzienność. Czy takiego życia pragniemy?

Praktyka mindfulness zaspokaja naszą wewnętrzną potrzebę skupienia, ciszy i refleksji. Okazuje się, że często na nowo musimy uczyć się tych umiejętności, które okazują się ważniejsze, niż mogłoby się z pozoru wydawać.


Mindfulness  –

zatrzymaj się na moment, aby jasno zobaczyć to, co się dzieje

Co się w tej chwili dzieje na zewnątrz i wewnątrz mnie? Jak reaguję na daną sytuację? Co się dzieje w moim umyśle, w emocjach, w moim ciele? Jak mogę świadomie i mądrze odpowiedzieć na tę sytuację?

Kim Jestem?

„Ciekawa rzecz wydarza się, gdy zaczynamy kwestionować swoje dotychczasowe zapatrywania oraz otwarcie, z zainteresowaniem i systematycznie badać, kim jesteśmy i dokąd zmierzamy. Czy rzeczywiście mamy jasność i pewność co do tego,  kim jesteśmy, czy też po prostu tworzymy sobie gigantyczną i zazwyczaj przekonującą (do czasu) fikcyjną opowieść  i ta opowieść staje się światem, w którym żyjemy bez zastanowienia?”

Jon Kabat-Zinn

„Praktyka uważności dla początkujących”




Czy każdy może medytować?

„Ludzie często mylą medytację z relaksem albo jakimś innym szczególnym stanem, który trzeba osiągnąć albo poczuć. Gdy spróbujesz raz lub dwa razy i niczego nie osiągniesz ani nie poczujesz niczego szczególnego, wówczas myślisz, że jesteś jednym z tych ludzi, którzy tego nie potrafią.

Ale w medytacji nie chodzi o odczuwanie w jakiś szczególny sposób. Chodzi o to, abyś odczuwał w taki sposób w jaki odczuwasz. Nie chodzi o opróżnienie umysłu albo uspokojenie go, chociaż spokój rzeczywiście pogłębia się w medytacji i można go systematycznie doskonalić. W medytacji chodzi przede wszystkim o to, aby pozwolić umysłowi być takim, jaki jest i widzieć, jaki on jest w tej chwili.  Rzecz nie w tym, by dotrzeć dokądś, ale w tym, by pozwolić sobie być tam, gdzie już jesteś. Jeśli nie rozumiesz tego, będziesz myślał, że jesteś niezdolny do medytacji.

To prawda, że wytrwanie w medytacji wymaga energii  i zaangażowania. Trzeba pewnej dyscypliny, by uczynić z medytacji część swojego życia. A więc gdy ludzie mówią, że nie potrafią medytować, na prawdę chodzi im o to, że szkoda im czasu na medytację albo, że gdy próbują, nie podoba im się to czego doznają. Nie tego szukają, nie tego się spodziewają. Nie spełnia to ich oczekiwań. Być może powinni spróbować ponownie, tym razem porzucając swoje oczekiwania i jedynie obserwując. „

Jon Kabat-Zinn

„Gdziekolwiek jesteś, bądź”